طبق
استانداردها و ضوابط طراحی سینما مصوب سازمان مدیریت و برنامهریز کشور
حداقل میزان سطح اشتغال سالن انتظار سینما به ازای هر نفر ۳۵/۰ متر مربع و
حداقل حجم سرانه سالنهای سینما ۵/۱ متر مربع میباشد. تعداد صندلیهای سالن
به ازای هر ۱۰۰ نفر، ۱۰ صندلی میباشد. در صورت داشتن اختلاف سطح سالن با
بیرون حداکثر شیب راهرو ورودی ۸ درصد و عرض آن حداقل۲/۱ متر باشد
عرض راهروهای سالن را بر حسب تعداد جمعیتی که از آن تخلیه می شوند
محاسبه می شود. ولی نه به این صورت که این عرض متغیر باشد و اینگونه در نظر
می گیریم که از تعداد جمعیت هر ردیف که در دو طرف آن راهرو می باشد، 60%
آن از هر راهرو تخلیه می گردند. اگر عرض در خروجی سالن نمایش از عرض راهرو
منتهی به آن بیشتر باشد باید حداقل فضایی برابر عرض خروجی جلوی در ورودی
داشته باشد.حداکثر شیب مجاز در راهرو های سالن نمایش 8% می باشد و اگر شیب
بیشتر باشد باید از پله در راهرو استفاده گردد که ارتفاع و عمق موثر پله
باید طبق استاندارد ها باشد.پله ها ویا نقطه ی شروع شیب راهرو های سالن
نمایش برای آگاهی تماشاگران باید با چراغ مخصوص روشن گردند. مصالح کف
راهروها باید از مصالح غیر لغزنده و غیر اشتعال باشد.
در یکی دیگر از بخشهای این گزارش تعداد سالنهای فعال سینما بهازای هر یک
میلیون نفر وجود دارد که در این قسمت ایسلند با ??? سالن بهازای هر یک
میلیون نفر در رتبه اول، آمریکا با ??? سالن در رتبه دوم و سوئد، اسپانیا،
ایرلند، استرالیا و کانادا رتبههای بعدی هستند. همچنین ایران با ?/?
سالن بهازای هر یک میلیون نفر در رتبههای پایین جدول قرار دارد.
سالنهای شهرستانها نیز چندان پاسخگوی نیاز مخاطبان نیستند، سالنهایی که
علاوه بر بافت قدیمیشان، از تجهیزات اولیه عاری هستند. اکثر مخاطبان
شهرستانی هنگام خروج از سینما از وضعیت موجود راضی نیستند، چرا که نبود
سیستم صوتی مناسب و تصویر خوب به دیدن فیلم لطمه وارد کرده است.
نشریه سینمایی اسکرین دیلی در یکی از گزارشهای خود در سال ???? به وضعیت
سینمای جهان پرداخته است. در این گزارش سینمای هند رتبه نخست را از حیث
ساخت فیلم متعلق بهخود کرده که هزارو 164 فیلم در سال???? تولید کرده
است. سینمای اروپا با مجموع هزارو 95 فیلم در رده دوم و آمریکا با ???
فیلم در رتبه سوم جای دارند. ایران نیز با ساخت ??? فیلم در سال???? در
رتبه یازدهم قرار گرفته است. این درحالی است که برخی کشورهای سرشناس از
لحاظ تولیدات سینمایی مانند برزیل، ترکیه، آرژانتین، مکزیک و رومانی
پایینتر از ایران قرار گرفتهاند.
در بخش دیگری از این گزارش تعداد سینماهای موجود در هر کشور به چشم
میخورد. آفریقای جنوبی با ?? سالن بهازای هر فیلم در رتبه اول، استرالیا
با ?? سالن در رتبه دوم و آمریکا با ?? سالن سینما در رتبه سوم این
فهرست قرار دارند. اما ایران با تنها ?/?سالن بهازای هر فیلم، رتبه
ماقبل آخر را در اختیار دارد.
درسال1313 تهران هشتسینما داشت. ایران، مایاک، سپه، پالاس، داریوش،
گلستان، تمدن و برق سالنهای سینمای تهران بودند و بهای گرانترین بلیت
سینما، لژ سینما پالاس با یک تومان بود. از دهه 30 که سینمای فارسی متولد
شد به مرور ساختوساز سالنهای سینما در تهران و شهرستانها روندی پرشتاب
به خود گرفت. جالب اینکه در همه این سالها تنها بخش خصوصی به تاسیس سینما
علاقه نشان میداد و دولت نه تنها کمکی در این خصوص نمیکرد که از
سینماداران عوارض و مالیات نیز دریافت میکرد. دهه40 دوران اوج سالن سازی
در ایران بود.
با تغییر جغرافیای شهر در دهههای60 و70 برخی از پرمخاطبترین سینماهای
تهران اهمیتشان را از دست دادند. اتفاق مهم دهه80 تاسیس پردیسهای سینمایی
بود که با همت شهرداری و با همراهی و مشارکت بخش خصوصی انجام شد؛
پردیسهایی که جای سینماهای قدیمی را هم گرفتند؛ هرچند هنوز هم کمبود سالن
سینما به شدت محسوس و پررنگ است.
وقتی در سوممهرماه1305 گراندسینما با نمایش قسمت اول سریال آمریکایی
«پنجهببر» افتتاح شد، چندسالی بود که تاسیس سینما در ایران آغاز شده بود.
علیوکیلی موسس گراند سینما این سالن نمایش فیلم را با اجاره کردن
سالن گراند هتل به مبلغ ماهی 40تومان با 500 صندلی و با بلیتهای یک، دو و
سه قرانی تاسیس کرد و پس از آن در دوران اختناق رضاخان با تمام بگیر و
ببندها، سینما به مرور گسترش یافت. سالن سینما در ابتدا مکانی برای حضور
طبقه اعیان و اشراف جامعه بود ولی به مرور پای عامه مردم هم به آن باز شد.
به خصوص از روزی که خانبابا معتضدی سینما تمدن را تاسیس کرد هنوز خبری از
ساخت فیلم در ایران و راه افتادن صنعت سینما نبود ولی در پایتخت سالنهایی
تاسیس شده بود که در آنها فیلم خارجی نشان میدادند.
